ilk sene en beğendiğim hoca oldu.mat gibi zor bi ders i hocam sayesinde hem anlayarak hem de zorlanmadan geçtik.dersleri de gerçekten sıkmıyo her ders bi 5 dk falan gaza geliyoo zate.o arada basıcaksın alkışı.
bi keresinde hoca yine başladı anlatmaya
N.hoca--''benim yetiştirdiğim öğrenciler ...(hatırlayamadım)dersinden Türkiye genelinde birinci oldular''
biz''hocam bizim bölümde var mı o ders?''
N.hoca''evet evladım''
Biz''hocam siz mi girceksiniz?''
N.hoca''hayır evladım.''
Biz''hocam siz gelin bizde yapalım derece''
N.hoca(gülümseyerek)''evladım her yere ben nası yetişiyim 1 tane Nurettin var..''
orda bastık alkışı bi beş dakka hocanın amma hoşuna girmişti...
yine bu sene o kadar desiplinli görüntüsü olmasına rağmen ki öyle güneş tutulması hocanın dersine gelmişti.izin vermez dedik baktık sonra dayanamadı ''tmm evladım çıkabilirsin.15 dk sonra devam edeceğim dedi.''yine bastık tabi alkışı
son haftalarda kamerayla videoya çeken öğrencilere''evladım çekiyosunuz o kadar şunları bana getirmiyosunuz bi tane''demişti ben tam kızcak dediğimiz sırada
bu olay hocanın belgeselini yapmalıyız fikrini getirdi aklıma
en makarasıda kulun son haftası oldu.az kaldı omuzlara alıyoduk hocayı.koridorı rektör nurettin diye inlettik resmen.hoca fazlasıyla hakediyoo bunu...
